Өнгөрсөн шөнийн хөл бөмбөг үзчээд унтах гэсэн нойр хүрдэггүй ээ. Дэмжиж байсан баг хожоод сайхан байлаа. Гэвч нойр хүрэхгүй орондоо хөрвөөх зуур өөдгүй бодлууд толгойд эргэлдээд бүр нойр хүргэхгүй байна. Ямар сайндаа босож ирээд блогоо бичээд сууж байхав.
Би уул нь энэ блог дээр ажил амьдралынхаа талаар бичихгүй гэж боддог. Гэвч бичихгүй бол дотор давчдаад онцгүй байна. Ингээд биччихээр чи муу тэр технологио бичихгүй юу бичээд байгаа юм бэ гэж солиорох хүн бас бий. Гэхдээ яахав.
Ойрд монголоос өөр газар очиж амьдрах хүсэл асар их төрөх боллоо. Уул нь эх орондоо ажиллаж амьдраад сайхан байж чадна гэж бодож явдаг хүн. Олонх монгол залуучуудыг гадагшаа гарч ажиллана гэхэд нь эсэргүүцэж энд амьдрахад яагаад болохгүй гэж боддог байлаа. Гэвч үгүй юм байна.
Хувьдаа зөв, шударга байгаад ажиллаж чадвал эх орондоо амьдраад байж болно гэж бодож явдаг. Нээх баян цатгалан байхаа болиг гэхэд жирийн дундаж энгийн сайхан амьдралтай байхад л хангалттай гэж би монголын амьдралаас хүссэн.
Би Өмнөговь аймагт өсөж торнисон хүн. Тэгэхлээр хөдөөний новш гэж бодно биз. Хотын хүн шиг хогоо гадна хаяж хүссэн үедээ нус нулимсаа Сүхбаатарын талбай дээр нийж нулимж яваагүй. Бага наснаас минь төлөвшүүлсэн аав ээжийн минь хүмүүжил намайг тийм хүн болгоогүй юм шүү.
Хөдөөний хүн хотод амьдарч болдоггүй.Миний мэргэжил програмист. Би хөдөө очоод ажил хийе гэсэн ч мэргэжлийнхээ ажилыг тэнд хийж чадахгүй. Тиймээс би хотод ажилладаг. Иргэний үнэмлэхээ би хотынх болгохыг хүсээгүй. Иргэний үнэмлэх үзээд хэн нэгэн нь: Чамайг гуйж ажиллуулахгүй. Өдий болтол юу хийгээд байж байдаг юм гэж байна. Өөрийг нь хөдөөнийг гэдгийг би бас мэднэ шдээ. Хотынх байлаа хөдөөнийх байлаа гээд ямар ялгаа байгаа юм бэ. Өөдгүй монгол харъяаалал.
Бүгд шулаачБи өөрийнхөө олсон нэг төгрөг бүрийг цэвэр өөрийн хөдөлмөрөөр олдог. Тиймээс мөнгөө үр дүнтэй зарцуулахыг боддог.
Таксины жолооч хагас км дутуу байхад бүтэн кмын мөнгө нэхдэг гэхдээ би төлдөг. Харин мөнгөгүй болоод 100 төгрөг дутуу өгөхөд уурладаг. Бараг зодох нь. Өөдгүй монгол хүн.
Худалдагч хаанЖишээ1: Өчигдөр телевизийн удирдлага авах гээд худалгачаас асуулаа. Хүнтэй яриад завгүй. Гуйлаа. Нэг юм сарвайж байна. Өмнө нь эндээс 3н ч удаа аваад нэг нь ажиллаагүй хоёр нь ажиллаж байгаад эвдэрчихсэн юм. Тэгэхлээр нь би шалгаж авъя гэхэд юуг нь шалгадаг юм авбал ав үгүй бол яв гэж байна.
Жишээ2: Мах авах гэж гуя хиллүүллээ. 18 мянга илүү гарч байна. Худалдагч нь дээр нь хоёр хавирга нэмчихүү гэж асууж байна. Үгүй. Үгүй ээ энэ чинь нэмдэг юм гэнэ. Үгүй ээ би гуя аа л авна. -Тэгвэл боль гэж хутга бариад уурлаж байна. Би худалдаж авч байгаа юман дээрээ ямар нэгэн шахаас авмааргүй байна. Ялангуяа мөнгөө төлж байж шүү. Өөдгүй монгол худалдаа.
5 минутХудлаа ярихад би ээжтэйгээ 5 минутын үргэлжилсэн дуудлага хийж үзээгүй. Гэхдээ би сар бүр ярисан ч яриагүй ч 40 мянган төгрөг ярианыхаа төлбөрт төлдөг. Би дугаараа зарнаа. Өөдгүй Мобиком.
Шударга биш татварМанай аав насаараа ажиллаж байгаад хорвоогийн мөнх бусыг үзсэн. Гэхдээ тэр тэтгэвэр авч үзээгүй. Тэгэхлээр би татвар төлж төлж татварынхаа үр дүнгээс авч чадахгүй байна гэхээс дургүй хүрдэг. (Энд тийм юмнаас хүртэж байгаа гэж хэн нэгэн нь нарийн ярих хэрэггүй!) Ялангуяа би хотын хөдөөний хүн учраас ямарч нийгмийн үйлчилгээнд хамрагддаггүй гэхдээ би татвараа төлдөг. Татварыг маань 76 хүн хувааж иддэг. Өөдгүй татвар.
Мөнгө харсан эрүүл мэндБи эрүүл мэндийн даатгал ёстой өлгийтэй байхаасаа эхэлж төлсөн хүн. Бага байхад аав, ээж төлсөн одоо би өөрөө төлдөг. Гэхдээ би ганц ч удаа үүнийг ашиглаж байгаагүй. Хөл маань явж чадахгүй болтолоо өвдөөд нэг л удаа эмнэлэгт очиход энэ дэвтэр чинь хэрэггүй гэсэн. Эмч: Алив харъя. За ийм ийм шинжилгээ өг. Гэхдээ тэнд тэнд шүү.
Бүх газар нь оочерийг нь хүлээж төлбөрийг нь төлж шинжилгээгээ хийлгэлээ. Эмч дээрээ тэр бичгүүдээ аваачиж өглөө. Эмч дээр нь байгааг нь надад уншиж өглөө. За 5000г өгчих. Эмчээ та надад ядаад яагаад ийм болсон, яаж эдгээх талаар ганц ч үг хэлээгүй шүү дээ. Гэхдээ та бас миний төлсөн татварын мөнгөөр цалинжиж байгаа шүү дээ. Өөдгүй мөнгө харсан эмч нар.
Новшийн Цагдаа нарМанай эгч цагдаа, одоо нэг дүү маань бас цагдаа болно гэж зүтгэж байна. Ёстой цагдаа нарыг муухай хэлэхэд би дургуйцдаг хүн байлаа. Гэхдээ энэ бодлыг минь цагдаа нар үгүй хийж чадсан юм.
Жишээ 1. Бяцхан хэмжээний задгай шоу болж байлаа. Би цоо эрүүл байсан зүгээр л бүжиглэж байлаа. Тэнд нэг цагдаа дуудаж байна. Ийшээ гаръя. гарлаа. 4н цагдаа зогсож байна. Чи согтуу байна. -Үгүй. Тонгой. Тонгойлоо. 4-үүлээ нийлээд намайг боройхойдлоо. Эвсэлгүй бүжиглэсэн юм байлгүй.
Жишээ 2. Оюутан байхад зодоон болж байхыг хажуунаас нь харж байлаа. Хэсэг залуус нэг залууг зодож байна. Цагдаа нар ирээд зодуулсан залууг гавлаад аваад явж байх юм.
Хүлцэнгүйд дээрэлхүү өөдгүй цагдаа нар.
Насаараа хураах байрны мөнгөБи боломжийн цалинтай. Гэхдээ байргүй. Тэгэхлээр би байр түрээсэлдэг. Чийгтэй, сантехник нь муу, гаднаа шороотой ганцхан өрөө байрыг 220р түрээсэлдэг. Сар бүр төлөх ёстой өдрөө 50мянга байрны мөнгөнд тушаадаг. Гэхдээ хаалган дээр сар бүр тогныхоо мөнгийг төл гэж бичиг наалттай байдаг. Бас сар бүр энэ крантнуудыг сантехникч дуудаж засуулдаг. Энэ сантехникч хэргээс муу засдаг уу үнэхээр муудсан байр уу мэдэхгүй. Ямартай ч төлбөрөө аваал явдаг. Ингэсээр би 300аадыг энэ байранд зарцуулж байна.
Би зээл хийж өөрийнхөө байранд өөрийнхөө мөнгийг төлмөөр байна. Ихэнх залуусын адил надад зээлийн урьдчилгаа гэх мөнгө алга. Гэхдээ би зээлээ төлж чадна. Өөдгүй монгол банк.
Өртөг, үйлчилгээнээс илүү үнэЮмны үнэ нэмэгдлээ гээд би үглээд байдаггүй. Байх ёстой эдийн засаг гэж боддог. Гэхдээ 5 төгрөгөөр бүтэж байгаа зүйл 50 төгрөг болоод байгаад гайхаж байна. Өөдгүй дамлагчид.
Эдгээрээс том өөр бас бус юм зөндөөн байна.
Бидэнд шударга эрүүл эдийн засаг алга. шударга эрүүл хүн сэтгэл хомс байна. Иймээс шударга эрүүл хөдөлмөр үгүй. Би бухимдаж байна. Одоо би зөвхөн монголоо гэсэн бодлоо хаялаа. Боломж таарах л юм бол би эндээс явна гэж бодох боллоо.
2006 оны 12 сараас хойш блог гэдэг зүйлийг хөтөлсөөр ирлээ. Эхний хугацаанд юу бичихээ ч олохгүй нэг хэсэг самгардаж байсан бол цаашид өөрийн ажлын чиг хандлагатай ойролцоо IT-ын мэдээллийн талаар зүйлс бичиж байхаар шийдэн 2 жил болсон байна. Гэвч ойрын хугацаанд блог бичих нь нэлээд цаг хугацааг надаас шаардаж байсан учраас бичихүү эс бичихүү дээрээ тулаад байлаа. Ингээд нэгэн шийдэлд хүрсэнээ дуулгаж байна.