Өнгөрөх одоо

Он цагийн урсгал намрын нар хаврын салхиар өртөөлөн булгилах зүрхний лугшилт бүрнээ нэвчин орж гэгээлэг бүхнийг шингээгээд тэртээ алс хязгааргүйн чөлөөнд урин дуудах шигээ. Чингэсээр дэлхийн алтан тойрог бүтэн болж амирлав. Эргүүлгийн эргэлтэнд элэгдсэн хувцас солигдсон хувцастайгаа хамттаа байж ихээс бага багаас их тооллоор тоологдов. Надад ирсэн бүхэн буцах нь буцаж үлдэх нь үлдвээ.
Ай хө энэ хугацаанд юуг хийж юуг үлдээвээ !? Өнгөрсөн одоог холбон байж ирээдүй гэх гүүрийн альхан хэсгийг гагнав би.

Бодлыг хөвөрдөхүй ...

Дэлхий ээжийн бүүвэй нараар даллуулан жаргахад шинээр мэндлэх миний хүн намайг дагуулан сэрээнэ. Богино өдөр урт өдөр бодолд өөр үйлд ялгаатай хугацаа надаар дайрч өнгөрөнө. Өглөөнөөс үдшийн хооронд нэг л замаар явж нэг л хийдгээ хийнэ. Сэвэлзүүр гэгэлзүүр салхинд сэтгэл дохилзуур болчихно. Түүнийг дагаад үе үехэн хүний замнал утгагүй мэт санагдаж тэнэглэл бодогдоно. Харамсана хугацааны хойноос.

Холбоотой мэдээлэл

6 comments:

  1. Өө гайхалтай.
    Сэтгэлийн өчилийг чинь уншиж суухад сэвэлзэх салхи үлээж байлаа. Салхин сэвшээг элбэн таалах нь sanakae хүүгийг post байлаа.

    ReplyDelete
  2. Балжа сүрхий бичсэн байна шүү

    ReplyDelete
  3. Chinii blogt zurag baihgui murtluu yag l uran zurag shig yum aa. unshihad bas byatshan byasalgal hiigdej bna shuu.

    ReplyDelete
  4. Sain bichij ee. Gehdee amidral chin negen heviin l baigaad baigaa bololtoi enen deer dugnelt hiigeerei tsaashid handah zug uuruu todroh buizaa.
    Amjilt husii.

    ReplyDelete
  5. Хэ хэ Санаахай маань лайтай бичиж эхэлж байсан байшт.

    ReplyDelete
  6. Харин тэх :P
    Тэгээд уянгалахгүй гэж өөртөө ам өгсийн.

    ReplyDelete